
شعر شماره 207 :سقوط بداهه ای به تاریخ 22 آذر 95 با نگاه خود گرفتی دستت افسار مرا ظاهرا خونسردی امّا داری آمار مرا آن تبسم ها که تو با نارفیقان می زنی عاقبت در پای خود برپا کند دار مرا ایستادن پای طوفانِ تو آخر کرده است چون کمانِ کهنه ای قدِ سپیدار مرا دور باطل می زنم در کعبه ای که نیستی کی توقف می دهی تکرارِ تکرار مرا گاه لبخندی نثار اشک هایم می کنم گرچه می دانم به پایان می برد کار مرا اینکه بالا باشی و پایین بیایی فاجعه ست کی بفهمی این سقوط سخت و دشوار مرا بداهه برنامه زنده 22 آذر 95...
ادامه مطلب